Osteochondrose van de cervicale wervelkolom

Cervicale osteochondrose is een ziekte die een proces is van ondervoeding of geleidelijke vernietiging van het kraakbeenweefsel van de tussenwervelgewrichten en tussenwervelschijven van de nek.

Hoe draag je je hoofd gemakkelijk op je schouders?

Als je het moeilijk vindt om je hoofd te draaien als iemand je op straat roept, als je nek letterlijk geen stand houdt en je alleen maar pijn doet, dan is het tijd om jezelf te controleren op osteochondrose.

Het is het cervicale deel dat het meest vatbaar is voor blessures, omdat het het meest mobiel is en tegelijkertijd een zwak spierkorset heeft. Het lichaam oefent een grote belasting uit op kleine bewegende wervels. En het wervelkanaal zelf is vrij smal. Het wordt gemakkelijk bekneld onder elke druk erop.

Duizenden mensen voelen dagelijks een zwaar gevoel in hun achterhoofd of tintelingen in hun handen. En omdat ze zich niet bewust zijn van het gevaar, noemen ze dergelijke fysiologische manifestaties vermoeidheid en soms een verkoudheid. Het nekgebied bevat veel bloedvaten en zenuwuiteinden. Bij osteochondrose wordt de wervelslagader samengedrukt, wat voeding levert aan het cerebellum, de medulla oblongata en de achterste delen van de hersenen. Als gevolg hiervan wordt de coördinatie van bewegingen van een persoon ineffectief, kan het evenwichtsgevoel verloren gaan, neemt het gezichtsvermogen af, verslechtert het gehoor en soms leidt dit fenomeen tot een beroerte.

Feit. Volgens statistieken van de WHO lijden mensen tussen de 30 en 40 jaar steeds vaker aan cervicale osteochondrose. Artsen verklaren deze trend door een enorme afname van fysieke activiteit. En de prevalentie van deze ziekte in de geïndustrialiseerde landen is gelijk aan 60-80%.

Syndromen en symptomen van osteochondrose

• Stenose (vernauwingssyndroom van het wervelkanaal): compressie van bloedvaten in het ruggenmerg door hernia tussenwervelschijven, osteofyten (groei van botweefsel) of verdikt ruggenmergligament. Als gevolg hiervan wordt de bloedcirculatie in het getroffen gebied verstoord. De persoon begint zich beperkt te voelen en ervaart merkbare pijn in de cervicale wervelkolom. Gevoelloosheid en tintelingen worden gedetecteerd in de bovenste en onderste ledematen
• Radiculair syndroom: compressie van de zenuwwortels door de tussenwervelschijf. Dit leidt tot hoofdpijn, uitgedrukt in pijnlijke, brandende of pulserende impulsen, soms zijn de sensaties vergelijkbaar met de symptomen van hypertensie. Bij dit syndroom kunnen spraakgebreken en reukstoornissen, hypertrofie van de gezichtsspieren, schade aan de gevoeligheid van de tongspieren en een gevoel van “verstopping” van de keel met knobbels optreden. De ademhaling wordt onderbroken, iemand lijdt aan snurken en zijn neus is vaak, schijnbaar zonder reden, ‘opgevuld’.

• Wervelslagadersyndroom: gevormd door compressie (knijpen) van de wervelslagader. De belangrijkste metgezel is kloppende pijn. Aanvallen kunnen betrekking hebben op de pariëtale kwab, het gebied boven de wenkbrauwen, de temporale en occipitale kwabben.
• Cardiaal syndroom: lijkt op angina-aanvallen, maar de duur ervan is veel langer. De pijn wordt weerspiegeld in het middenrif. Dit fenomeen gaat in sommige individuele gevallen gepaard met hoge bloeddruk en aritmie.

De belangrijkste redenen voor de ontwikkeling van de ziekte

• Metabolismeproblemen;
• Levensstijl met lage fysieke activiteit;
• Erfelijke aanleg;
• Leeftijdsgebonden ossificatie;
• Klemmen in de spieren, waardoor de houding verandert;
• Gebrek aan vocht en vitamines in de dagelijkse voeding;
• Langdurig in een ongemakkelijke houding blijven, waardoor de druk op de tussenwervelschijven en de wervelkolom toeneemt;
• Overgewicht of belasting van de wervelkolom door het dragen van hakken;
• Alle soorten verwondingen aan de wervelkolom;
• Regelmatig gewichtheffen;
• Auto-immuunziekten (het proces van zelfvernietiging van het immuunsysteem), die leiden tot degeneratie van kraakbeenweefsel;
• Stress, wat leidt tot spierspasmen en een verminderde bloedtoevoer naar de tussenwervelschijven;
• Hypothermie.

Diagnose van cervicale osteochondrose

De arts kan tijdens het eerste onderzoek van de patiënt de initiële diagnose stellen van “osteochondrose van het cervicothoracale gebied” of eenvoudigweg het cervicale gebied. De deskundige zal bepalen:

• Menselijk lichaamstype;

• Houdingspositie;
• Lijn van de processus spinosus;
• Cervicale laterale contouren en de hoek van de schouderbladen;
• Lokalisatie van pijnpunten en pijnniveau;
• Spinaal flexibiliteitsbereik
• Spierverlichting.

Dit alles samen zal u precies vertellen hoe de ziekte vordert. Vervolgens zal de arts een aantal onderzoeken bestellen:

• Digitale radiografie;
• CT (computertomografie);
• MRI (magnetische resonantiebeeldvorming);
• Doppler-echografie van de belangrijkste slagaders van de hersenen: een speciale ultrasone sensor bepaalt de toestand van de bloedstroom en vaatwanden.

Behandelmethode voor cervicale osteochondrose

De arts zal u helpen bij het kiezen van de meest optimale oplossing voor het probleem. En hij zal verschillende behandelmethoden aanbieden: medicatie in combinatie met fysiotherapie, of hij zal een operatie voorschrijven die zacht is voor je lichaam.

Conservatieve behandeling – Dit is in de eerste plaats medicamenteuze therapie. Het verlicht pijn, verlicht spierspanning en dooft ontstekingen. Voor dergelijke doeleinden worden niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID's) en analgetica voorgeschreven. De receptenlijst bevat ook chondroprotectors om regeneratieve processen in het kraakbeenweefsel van het gewricht te activeren, evenals B-vitamines en externe preparaten: gels en zalven die NSAID's bevatten.

FysiotherapieOp zijn beurt verzadigt het het voedingsmedium van het kraakbeenweefsel van de tussenwervelschijf en bevordert het de regeneratie van het kraakbeen. De arts zal ook oefeningen voor therapeutische gymnastiek voorschrijven - om het spierkorset te versterken en de flexibiliteit van het ligamentapparaat te ontwikkelen. Hij kan samen met u een introductieles verzorgen, zodat u de oefeningen in de toekomst zelf correct kunt uitvoeren.

Chirurgische behandeling Dit is aangewezen als medicatie en fysieke interventie onvermijdelijk zijn. Mensen wenden zich tot hem als het wervelkanaal van de patiënt catastrofaal smal is geworden. De chirurgische ingreep werd anterieure cervicale discectomie genoemd. De chirurg immobiliseert het aangetaste wervelkolomsegment en verwijdert de hernia tussen de wervels, die op de wervelkolomzenuw drukt. Na verloop van tijd versmelten de wervels waartussen de schijf werd verwijderd. Dit heet spondylodese. Voor meer hechting kan een specialist een operatie uitvoeren met stabilisatie met een kooi, dat wil zeggen dat de tussenwervelruimte wordt gevuld met een kunstmatig inzetstuk.

Na 3-5 dagen wordt de geopereerde patiënt uit het ziekenhuis ontslagen voor poliklinische behandeling. De revalidatie duurt gemiddeld ongeveer 3 maanden en is afhankelijk van het geïnstalleerde implantaat en de professionele activiteit van de patiënt.

Wat is de beste manier om een levensstijl op te bouwen voor iemand met de diagnose nekosteochondrose?

De dagelijkse routine zou verplicht wandelen moeten omvatten, terwijl springen en rennen vermeden moeten worden. Lange tijd in een zittende positie doorbrengen is gecontra-indiceerd; zwemmen is nuttig - het versterkt niet alleen de spiertonus, maar verlicht ook spasmen die het lichaam beperken. 'S Avonds is het een goed idee om een warme douche te nemen (behalve tijdens de periode van behandeling van de cervicale wervelkolom tijdens een verergering van de ziekte). Het is ook belangrijk om op uw dieet te letten. Eet voedingsmiddelen die rijk zijn aan magnesium en calcium - noten, zuivel en zeevruchten, peulvruchten. Je zult de alcohol moeten opgeven.

Is het mogelijk om de sauna te bezoeken tijdens een exacerbatie van osteochondrose?

Opwarmen is meestal gunstig voor de patiënt, maar na intensief stomen moet u onderdompeling in koud water vermijden. Je mag ook niet in de kou komen te staan. Anders zal de ziekte verergeren. Cervicale osteochondrose is gevoelig voor eventuele temperatuurveranderingen, inclusief klimatologische veranderingen. De herfstkou kan bijvoorbeeld een negatief effect hebben op iemands welzijn.

Welke complicaties kunnen optreden na cervicale osteochondrose?

Als u niet op tijd met de behandeling begint, wanneer de eerste tekenen van de ziekte verschijnen, luistert uw nek mogelijk niet meer naar u in de letterlijke zin van het woord. En de complicaties van deze ziekte zijn behoorlijk ernstig. Er bestaat een risico op uitsteeksel - het zogenaamde "uitsteeksel" van de tussenwervelschijf voorbij de wervelkolom, dat vervolgens de vorm kan aannemen van een hernia. Zenuwwortels in het nekgebied kunnen gewond raken. Of er kunnen osteofyten (botgroei op de wervels) verschijnen. Complicaties omvatten vaak verzwakking van spieren of parese - een aandoening waarbij het hoofd opzij of naar voren begint te hangen. In dit gedeelte bevinden zich in de processen van de halswervels wervelslagaders die de hersenen van bloed voorzien. Verstoring van deze bloedcirculatie is een van de ernstigste verschijnselen. Onwil om een behandeling te ondergaan kan leiden tot neuralgie, doofheid en zelfs verlies van gezichtsvermogen. Maar als je het probleem in een vroeg stadium van de ontwikkeling aanpakt, kan de ziekte worden voorkomen.

Waarom heb je een Shants-halsband nodig?

Dit is een orthopedische brace van flexibel materiaal, die wordt gebruikt om de nek te immobiliseren bij de behandeling van cervicale osteochondrose. Maar je kunt zo'n apparaat voor het fixeren van de nek niet lange tijd dragen, omdat de spieren na verloop van tijd kunnen verzwakken en je eraan zult wennen om je hoofd onwillekeurig opzij te kantelen zonder extra ondersteuning. De Shants halsband laat de wervels niet bewegen en behoudt de corrigerende werking na een massagesessie. Het neemt het gewicht van het hoofd op en verdeelt het gelijkmatig over het sleutelbeen en de basis van de nek. Tegelijkertijd blijft het hoofd in de juiste positie.